(stado wałachów) wał. *Epilos

wałach *EPILOS+
(hc, gniady)
od Egzorcystka (hc) po Felix (hc)
wystawy
urodzony 28.01.2006, w Virtualu od 30.03.2010
hodowli SKS Eukario, własności WHK Anarkia
koń rekreacyjny


OSIĄGNIĘCIA     |     TRENINGI     |     PASZPORT



Odznaczony Brązowym Orderem Zasługi w wystawach

Historia: jego historia ma początek w SKS Eukario, gdzie pewnego mroźnego styczniowego poranka został znaleziony w boksie swojej matki – Egzorcystki. Był jednym z wielu koni, które urodziły się po to, aby zostać wystawione na sprzedaż podczas I Licytacji Koni Hodowli SKS Eukario 4 lata później. Wyglądał śmiesznie wśród sportowców wysokiej klasy. Hucuł z przeznaczeniem do rekreacji. Jednak pewnego dnia w SKS Eukario zjawiła się Esmeralda. Głównie po to, żeby zobaczyć co słychać u Egzorcystki – klaczy jej hodowli. Z ciekawości spojrzała na listę koni przeznaczonych na sprzedaż i ze zdziwieniem stwierdziła, że jeden z koni to hucuł, a w dodatku jest on wnukiem dwóch jej koni. I tak oto Esmeralda poznała Epilosa – zwykłego, gniadego konia huculskiego. Z jakiegoś powodu od razu się polubili. Może to przez miłość obojga do zielonych jabłek? Dziewczyna złożyła formularz i czekała. Po kilku dniach Epilos przyjechał do ‚Anarkii’ i został. 
Rodowód: rodzice Epilosa od jakiegoś czasu nie są już aktywni w sporcie, ale swego czasu startowali i odnosili sukcesy. Żadne z nich poza Epilosem nie miało żadnych potomków. Egzorcystka to gniada klacz startująca w przeszłości w skokach niskich klas i ścieżce huculskiej. Jest córką dwóch koni z WHK Anarkia - skarogniadej klaczy Elhemina i karego ogiera Frolla. Ojciec Epilosa to srokaty ogier Felix, który w przeszłości trochę startował w skokach i ujeżdżeniu niskich klas oraz rajdach krótkodystansowych. Rodowód Felixa składa się z nievirtualnych, lecz zasłużonych w sporcie koni. 

Podczas pracy na ujeżdżalni: typowy koń rekreacyjny. Nie wyjdzie poza zastęp [chyba, że jeździec naprawdę go do tego zmusi], niechętnie ruszy galopem, a na jego grzbiecie można zrobić absolutnie wszystko. Epilos to ulubiony koń początkujących jeźdźców, a równocześnie największy koszmar tych bardziej zaawansowanych. Idealny koń dla osoby, która po raz pierwszy samodzielnie kłusuje w zastępie. Bardzo ładnie chodzi na lonży oraz sprawdza się na hipoterapii i oprowadzankach. Czasem zdarza mu się prowadzić zastęp, ale umie go do tego zmusić tylko osoba o dużej sile i determinacji. Dlatego właśnie Esmeralda czasem podłącza się do grupy, którą uczy drugi z instruktorów, wsiada na Epilosa i stara się jechać poza zastępem. Największy problem zawsze jest z zagalopowaniem. Misiek w ogóle nie lubi przyśpieszać, ale o ile z zakłusowaniem nie ma aż takiego problemu, to zagalopowanie to tortura. Konik jest tak leniwy i niechętny do wysiłku fizycznego, że trzeba na prawdę dużo siły włożyć w zagalopowanie. Szczególnie kiedy się chce jechać samodzielnie, bo w zastępie jakoś zawsze pójdzie. Jednak i tak wszyscy go kochają. Niesamowity spokój tego konia zaimponuje każdemu. 
Podczas pracy w terenie: na szczęście jest o wiele bardziej chętny do pracy niż na placu. Mimo to nie lubi prowadzić zastępu. Ostatnimi czasy jednak Esmeralda postanowiła się za niego wziąć i coraz częściej oddaje Draculę komuś innemu, a sama wsiada na Epilosa. Co nie zmienia faktu, że jednak najczęściej jedzie na nim najsłabiej jeżdżąca osoba w grupie, ponieważ Epilos jest stworzony dla takich właśnie osób. Niesamowicie spokojny wałach, którego nic nie jest w stanie przestraszyć, nie wyprzedza zastępu, nie przeszkadza mu szarpanie za pysk [chociaż staramy się temu zapobiegać], czy zbyt mocne działanie łydkami. Nie ma problemu z wchodzeniem do wody, chodzeniem po stromych zboczach, czy skakaniem, ale tylko pod warunkiem, że idzie przed nim drugi koń. Kiedy idzie pierwszy wszystko go przeraża. Z biegiem czasu wszystko jednak ulega zmianom. Esmeralda cały czas pracuje nad tym, cierpliwie tłumacząc wałachowi, że nie powinien tak wątpić w swoje umiejętności. Czasem nawet okazuje się, że Epilos to wberw pozorom całkiem szybki koń, tylko trzeba go na początku ‚przekonać’ do niektórych rzeczy. Jest to jedyny koń, na którym na prawdę trzeba używać palcata. 
W stosunku do ludzi: Epilos to najprzyjaźniejszy koń świata. Można stać przy nim cały dzień i głaskać, a on nawet nie ruszy się o krok, można siedzieć mu pod brzuchem, albo przychodzić po niego na wybieg z samym uwiązem. Wałach nigdy nie traci cierpliwości, dlatego często wykorzystujemy go w pracy z początkującymi jeźdźcami, osobami które boją się koni oraz niepełnosprawnymi dziećmi. Epilos zawsze stoi spokojnie przy czyszczeniu. Czasem tylko odwróci głowę żeby go pogłaskać. Nawet osoby mniej wprawne nie wyprowadzają go z równowagi. Bez problemu daje się osiodłać, nie zadziera głowy przy zakładaniu ogłowia ani nie napina się przy zapinaniu popręgu. Na wybiegu sam wręcz podchodzi do osoby która po niego przyszła i domaga się łakoci. Jest ulubieńcem dzieci i osób początkujących. Jeźdźcy wręcz biją się o niego podczas przydzielania koni na jazdy. Nie lubią go natomiast bardziej zaawansowani jeźdźcy, gdyż Epilos jest koniem trudnym do samodzielnej jazdy. 
W stosunku do koni i innych zwierząt: jest trochę gapowaty i stoi na samym dole hierarchii, ale nie znaczy to że jest kompletnie wyłączony ze stada, ponieważ wszystkie wałachy ogólnie dogadują się dość dobrze. Bardzo lubi Draculę i z nim spędza najwięcej wolnego czasu. Ogólnie jednak utrzymuje dobre kontakty z całym stadem. Nigdy nie wszczyna bójek, a z konfliktowych sytuacji woli się wycofać. Nowe konie traktuje z zainteresowaniem, najchętniej do każdego by podszedł i obwąchał. Nigdy nie przejawia agresji w stosunku do innych koni, czy to tych znajomych czy nieznajomych. Nie rozpraszają go też one ani nie denerwują. Bardzo grzecznie zachowuje się na rozprężalni przed zawodami, bo w ogóle mu nie przeszkadza tak duża liczba obcych koni. Inne zwierzęta bardzo lubi, szczególnie gdy one chcą się z nim bawić. Jego ulubionym zajęciem jest ganianie psów na wybiegu. Nigdy jednak nie goni psów które się go boją. Jakoś naturalnie wie które chcą się z nim bawić a które się go boją. W terenie boi się dzikich zwierząt i często zatrzymuje się i nie chce iść do przodu. 
Na padoku: najwięcej czasu spędza z Draculą bo jest on jego największym kumplem. Uwielbia się tarzać (doczyszczenie go zawsze zajmuje potem wieki, bo Epilos kocha szczególnie kąpiele błotne) oraz ganiać inne konie. Jest to o tyle dziwne że pod siodłem jest strasznym leniem a na wybiegu potrafi na prawdę dużo biegać. Łapanie go odbywa się bez problemów gdyż Epilos sam podchodzi do człowieka (oczywiście mając nadzieję na coś pysznego do zjedzenia). Daje się też spokojnie oddzielić od stada, a na uwiązie idzie bardzo grzecznie, nie szarpie ani nie zostaje z tyłu. Nie przeszkadza mu oddzielanie się od stada. Podczas wyprowadzania na padok nie szarpie się ani nie ciągnie, tylko idzie grzecznie przy człowieku i czeka cierpliwie aż ten zdejmie mu kantar z głowy i puści wolno. Nigdy się nie niecierpliwi czy nie złości, dlatego mogą go wyprowadzać na padok nawet małe dzieci. Po puszczeniu luzem Epilos zazwyczaj od razu się kładzie i dokładnie tarza, tak żeby ubrudzić każdy minimetr swojego ciała. 



Na zawodach: Epilos nigdy nie miał szansy zostać koniem sportowym. Trochę startował w rajdach krótkodystansowych, ale okazało się że to nie za bardzo jego dziedzina. Obecnie startuje więc tylko w wystawach. Do przyczepy początkowo wchodzi niechętnie, ale za zdecydowanym człowiekiem, któremu ufa jest w stanie wejść do środka bez jakiś większych problemów. O wiele lepiej czuje się jadąc przyczepą z drugim koniem, ale gdy jedzie sam to też zachowuje się dobrze. W nowym miejscu początkowo trochę się płoszy, ale widząc spokój człowieka i innych koni szybko się ogarnia i stara się stanąć na wysokości zadania. Nie przeszkadza mu stanie w boksie, nawet kiedy dookoła niego jest dużo obcych koni. Na rozprężalni przed wystawą zachowuje absolutny spokój i nie ruszają go ani obce konie, ani ogólny zgiełk towarzyszący zawodom. Słucha się prezentera i to na nim koncentruje uwagę. 

• wystawy: zazwyczaj nie chce mu się biegać i żeby ruszył kłusem prezenter musi włożyć dużo siły w zachęcanie go do ruszenia. Jednak jak już ruszy to idzie w miarę dobrym tempem. Bardzo ładnie chodzi na linie (dzięki temu że bardzo dużo pracuje w hipoterapii), więc jest bardzo grzeczny i posłuszny. Zatrzymuje się i skręca kiedy prezenter tego od niego wymaga. W kłusie się nie szarpie, ani nie wpada na człowieka biegnącego obok niego, jednak dość często zdarza mu się przechodzić do stępa bez polecenia prezentera. Na szczęście widok bata w ręce człowieka działa na niego pobudzająco i Epilos trochę się ogarnia. Natomiast kiedy musi stać przez dłuższy czas nie robi z tego problemu i spokojnie pozwala sędziom obejrzeć się i dotknąć z każdej strony. Jest skupiony na zadaniu i nie rozprasza się. Czasem jednak przestraszy się flesza, ale wtedy tylko odskakuje lekko w bok, popatrzy się w tym kierunku i ruszy dalej. W ręku jest o wiele odważniejszy niż pod siodłem. 

Chody: są bardzo wygodne więc Epilos często używany jest do jazd na oklep oraz hipoterapii. Pod siodłem zazwyczaj bardzo się snuje i trzeba na prawdę nie lada umiejętności żeby zachęcić go do szybszego ruchu. Nie za bardzo lubi galopować i zawsze jak już zagalopuje przez pierwsze kilka kroków wygląda na bardzo sztywnego. Po chwili jednak rozluźnia się i idzie już normalnie. Bardzo nie lubi dodań, w żadnym chodzie. 
Zdrowie: Epilos jak to hucuł cieszy się prawie idealnym zdrowiem. Nigdy nie chorował ani nie był kontuzjowany a często chodzi na kilkudniowe rajdy. Ma mocne, zdrowe kopyta, więc chodzenie po kamieniach, asfalcie, błocie czy lodzie nie sprawia mu kłopotu. Je wszystko co mu się da i trochę rzeczy których mu się nie daje (na przykład kocha jeść żołędzie) a nigdy nie miał kolki czy innej choroby układu pokarmowego. 
Kondycja: jeśli chodzi o długi stęp w trudnym terenie, Epilos jest do tego idealny. Może iść nawet cały dzień jako koń juczny albo wierzchowy. Jednak podczas jazd gdy trzeba trochę więcej pogalopować bardzo szybko się poci i robi zmęczony. Wynika to z tego, że jeżdżą na nim zazwyczaj osoby początkujące a one mało kłusują i galopują. Na padoku jednak umie galopować długo i szybko mimo zmęczenia. 

Geneza imienia: imię to nadała mu Jooli i wytłumaczyła Esmeraldzie że wzięło się ono od niemieckiej marki płatków owsianych "Pilos" z dodaną na początku pierwszą literą imienia matki. Jednak dlaczego akurat "Pilos" już nie umiała wytłumaczyć. Mimo to imię "Epilos" brzmi ładnie i całkiem oryginalnie. 
Hodowla: Epilos od początku miał być koniem rekreacyjnym, nikt nigdy nie planował rozmnażania go. Został wykastrowany dość wcześnie. 
Budowa: to poprawnie zbudowany koń huculski, któremu do idealnego wizerunku brakuje tylko trochę mniejszego brzucha. Ma jednak wszystko co czyni go dobrym koniem do rekreacji i rajdów długodystansowych, a także hipoterapii. Przede wszystkim ma długi grzbiet, więc można prowadzić na nim tzw. asekurację z góry. 

Rodowód:

*EPILOS+ (hc, 2006)	*EGZORCYSTKA (hc, 2004)	*ELHEMINA (hc, 2002)	ESTERA (hc, nvrt)
			HARRY (hc, nvrt)
		*FROLLO (hc, 1999)	FLORA (hc, nvrt)
			KARMAZYN (hc, nvrt)
	*FELIX (hc, ?)	WALKA (hc, nvrt)	VARNA (hc, nvrt)
			WHISKY (hc, nvrt)
		SARACEN (hc, nvrt)	SOSNA (hc, nvrt)
			BONO (hc, nvrt)