(boks 3) ogier **THE MAD HATTER

ogier ***THE MAD HATTER+/
(xx, skarogniady)
od *Mars Colony+++ (xx) po *Summer+/ (xx)
skoki (P), wystawy, wyścigi płaskie (emerytura)
urodzony 17.02.2012, w Virtualu od 01.05.2013
hodowli WHK Anarkia, własności WHK Anarkia
ogier sportowy i hodowlany



OSIĄGNIĘCIA     |     TRENINGI     |     POTOMSTWO     |     PASZPORT



Odznaczony Srebrnym Orderem Zasługi w wyścigach
oraz Brązowym Orderem Zasługi w skokach
Zwycięzca Derbów 2014 na Cheltenham Racing
Mistrz Virtuala Młodych Koni w Skokach 2017

Historia: Mad Hatter urodził się w Stable Winter Mist, stajni gdzie mieszka i trenuje jego matka. Poród odbył się bez problemów i ogierek przyszedł na świat zdrowy. Gdy miał rok został kupiony przez znawcę koni wyścigowych, który przyucza młode konie do wyścigów, po czym jeśli nie wykazują dużych umiejętności- sprzedaje je. Hattera jednak postanowił sobie zachować, a ponieważ sam nie jest trenerem oddał Hattera w trening Esmeraldzie, która ma poprowadzić jego karierę wyścigową. Ogier przyjechał do ‚Anarkii’ mając trochę ponad 2 lata. Esmeralda tak polubiła ogiera, że po pół roku odkupiła go od jego poprzedniego właściciela. Hatter osiągnął dużo w wyścigach, a gdy skończył 5 lat została podjęta decyzja o emeryturze. Ogier jednak źle znosił zupełne odstawienie od pracy, więc Esmeralda postanowiła od czasu do czasu wsiąść na niego na placu. Jakoś tak wyszło, że zaczęli skakać. Obecnie Hatter powoli zaczyna starty w skokach klasy P. 
Rodowód: matką Hattera jest stojąca w Winter Mist biała klacz *Mars Colony, która swego czasu odnosiła na prawdę duże sukcesy w wyścigach płaskich. Została odznaczona Diamentowym Orderem Zasługi w wyścigach i ma na swoim koncie ponad 130 zwycięstw w wyścigach. Obecnie, po zakończeniu kariery wyścigowej zaczyna starty w WKKW. Jest matką kilku znanych koni wyścigowych, między innymi ogierów Patchen Colony, Captain America i The Loki's Army oraz klaczy Marshmallow. Potomstwu często przekazuje białą maść. Ojcem Hattera jest czołowy ogier pełnej krwi angielskiej w Anarkii - Summer. W przeszłości startował on z różnymi rezultatami w wyścigach płaskich, obecnie jest na zasłużonej emeryturze i działa czynnie jako koń hodowlany. Po rodzicach Hatter odziedziczył talent wyścigowy, dzielność i dobre zdrowie. Po ojcu dodatkowo gniadą maść. 

Podczas pracy na ujeżdżalni: Hatter to zwierzak spokojny, pod warunkiem że będzie się go dobrze traktowało. Podczas treningów jest spokojny i stara się wykonywać wszystkie polecenia jeźdźca. Nie szarpie się i nie wyrywa. Dostosowuje prędkość do chęci jeźdźca pod warunkiem że ten grzecznie go o to poprosi. Hatter przy zakłusowaniu i w momencie w którym jeździec wsiada na jego grzbiet wyrzuca tylne nogi do tyłu. Nie robi tego jednak ze złośliwości. Podczas rozgrzewki zachowuje się nienagannie, wykonuje wszystkie polecenia jeźdźca. Jest przy tym bardzo wrażliwy na pomoce, jednak gdy coś mu się nie spodoba, bryka i wyszarpuje wodze z rąk. A zazwyczaj nie podoba mu się to że musi z galopu przejść do kłusa. O wiele lepiej pracuje mu się gdy jest na placu sam. Wtedy lepiej skupia się na stawianych przed nim zadaniach. Kocha skakać i na przeszkody idzie jak burza skacząc zawsze z dużym zapasem. Może nie ma idealnej techniki, ale na pewno jest szybki i ma serce do skoków. 
Podczas pracy w terenie: chodzi czasem w tereny z Summerem. Wtedy głównie galopują po łąkach. Podczas takich terenów jest grzeczny, pod warunkiem że idzie jako drugi. Wtedy w razie rozpędzenia się zawsze można wyhamować na zadzie Summera, który jest bardziej wyrozumiały i doświadczony. Kiedy Hatter idzie pierwszy zdarza mu się nie reagować w ogóle na polecenia i najchętniej by tylko galopował przed siebie. Galopuje więc jak na razie tylko za drugim koniem. Czasem natomiast kłusuje jako pierwszy, zazwyczaj na ciasnych drogach z zakrętami, żeby nie miał gdzie się rozpędzić. Z terenu na teren jest coraz lepiej i wierzymy w to, że kiedyś będzie to odważny koń terenowy. Drugi rodzaj terenów to treningi z Buenem lub innym doświadczonym koniem ranczerskim. Wtedy Łukasz wsiada na westernowca, a Esmeralda na Hattera i wchodzą razem do wody i wspinają się na wzniesienia. Wszystko to stępem. Czasem Esmeralda wsiada na Buena, bierze Hattera na lonżę w ogłowiu i jedzie sama z dwoma końmi. Dzięki tym jazdom Hatter się wycisza i uspokaja.  
W stosunku do ludzi: Esmeraldę polubił praktycznie od razu. Wita ją z postawionymi uszami i kopaniem w boks. Może dlatego, że pracowała ona z nim trochę naturalnie żeby przyzwyczaić go do bramek startowych. Łukasza również lubi, bo ten czasem na niego wsiada lub masuje go przed treningami na uspokojenie. Antka nie znosi. Trudno nawet powiedzieć z jakiego powodu, bo chłopak nigdy nie zrobił mu niczego złego. Antek więc trzyma się od ogiera z daleka, bo ten atakuje go zębami. Na prawdę nie wiemy dlaczego. Innych ludzi trochę olewa. Gdy czyści do Esmeralda lub Łukasz, jest spokojny. Nie lubi być jednak czyszczony ani ubierany w boksie. O wiele lepiej zachowuje się, kiedy wyprowadzi się go na zewnątrz. Ma jednak problemy z czyszczeniem kopyt. Denerwuje się gdy ktoś próbuje podnieść mu nogi. Pracujemy jednak nad tym i za każdym razem coraz mniej próbuje gryźć. Nie lubi też zapinania popręgu. Poza tym to spokojny i grzeczny koń. Do obcych przychodzących do stajni zachowuje się z pewną rezerwą, ale jest przyjazny. Na wybiegu trzeba trochę za nim pobiegać, ale kiedy ma dość zabawy sam podejdzie do Łukasza lub Esmeraldy, bo pozostałym nie daje się do siebie zbliżyć.  
W stosunku do koni i innych zwierząt: tak samo, jak w przypadku ludzi, tak i w przypadku zwierząt Hatter ma bardzo mocne sympatie i antypatie. Bardzo lubi Summera, Buena, Ruggeda, Garibaldiego, nienawidzi za to Kasztanka, Silvera i Zutta. Tych trzech koni unika, a jeśli jakimś cudem się spotkają, dochodzi do walki. Zazwyczaj jednak stoją po dwóch stronach wybiegu. Obce konie Hatter traktuje z sympatią i zaciekawieniem. Zazwyczaj rży do nich i próbuje zaczepiać. Jest niemożliwy na rozprężalni przed zawodami kiedy zwraca uwagę na wszystko tylko nie na swojego jeźdźca. Inne zwierzęta zawsze odgania, goni po całym wybiegu i próbuje kopać. A gdy któryś z psów pojawi się w stajni, kopie w boks i parska z niezadowoleniem. Psy i Kirara wiedzą że nie wolno się im zbliżać do Hattera. I mimo że żadnego ze zwierzaków jeszcze nie kopnął na tyle poważnie, żeby zrobić krzywdę, to lepiej nie ryzykować. 
W stajni: nie lubi w niej przebywać. Cały czas się nudzi i znajduje nowe zajęcia – a to zaczepia Summera, który stoi obok niego, a to kopie w boks, wygląda przez okno i rży do wszystkiego co się rusza… Kiedy jakieś zwierze przejdzie przez stajnię okropnie się denerwuje kopiąc i parskając. Bardzo nie lubi być czyszczony i siodłany w boksie, więc zazwyczaj idziemy z nim do koniowiązu. Kocha za to wodę i uwielbia kiedy ktoś myje go szlauchem. Kowal to jeden z jego największych wrogów, więc zawsze jest dużo pracy kiedy przyjdzie jego kolej na wyrównywanie kopyt, czy zmienianie podków. Podczas karmienia bardzo się awanturuje - rży, kopie w boks, staje dęba i wali kopytami w ziemię. Gdy w końcu dostanie upragnione jedzenie je nerwowo i szczurzy się na inne konie. 
Na padoku: przez pierwsze kilkanaście minut szaleje: bryka, wierzga, staje dęba, rozpędza się do niesamowitej prędkości, robi nagle zwrot i galopuje w drugą stronę, zaczepia inne konie… Potem przez trochę czasu je trawę i jest spokojny. Potem trochę się potarza i pogada z kolegami. Następnie powtarza całą sekwencję od początku. Zazwyczaj trzyma się z Summerem lub Garibaldim. Buena i Ruggeda toleruje, ale są za spokojne dla niego. Nie lubi za to Silvera, Kasztanka i Zutta. Trzyma się od nich z daleka, ale kiedy za bardzo się zbliżą, atakuje. Z łapaniem go jest loteria - zależy kto próbuje go złapać i jaki akurat Hatter ma nastrój. Czasem podejdzie radośnie do człowieka, a czasem trzeba go gonić przez dobre kilkanaście minut. Nie lubi być sprowadzany sam do stajni - często się wtedy zapiera albo wyrywa. Trzeba być wtedy w stosunku do niego bardzo zdecydowanym. 

Na zawodach: gdy Hatter zakończył karierę wyścigową okazało się, że ma wielkie serce do skoków, więc po jakimś czasie zaczął startować właśnie w tej dyscyplinie. Przy transporcie Hatter odstawia cyrki nie z tej ziemi. Szarpie się, odskakuje, staje dęba, gryzie osobę wprowadzającą go do przyczepy... Tylko Esmeralda jest w stanie wprowadzić go do przyczepy i wyjść z tego bez szwanku. Podczas podróży Hatter jest nerwowy, ale nie robi głupstw. Przy wyprowadzaniu też odstawia cyrki, więc trzeba go wyprowadzić jako pierwszego. Hatter wręcz wyskakuje z przyczepy, więc trzeba uważać. W nowym miejscu czuje się w miarę swobodnie, nie stresuje się ani nie panikuje. Na rozprężalni bardzo się rozprasza, szczególnie gdy wokół niego jest dużo obcych koni. Podczas dekoracji natomiast jest spokojny i grzeczny. 

• skoki: Hatter ma wielkie serce do skoków. Pędzi na przeszkody jak szalony i nie boi się absolutnie niczego. Przeszkody mogą być kolorowe, trudne czy ogólnie takie żeby przestraszyć konia. Hatter skoczy wszystko. Dodatkowo można na nim jechać najbardziej karkołomnymi skrótami, najeżdżać na przeszkody pod szalonymi kątami, a Hatter i tak zawsze wyratuje sytuację i skoczy. Po wjeździe na parkur Hatter ogarnia się i skupia na jeźdźcu. Nie próbuje na szczęście skakać przeszkód w ustalonej przez siebie kolejności (co mu się czasem zdarza podczas treningów) i zdaje się w tej sprawie na swojego jeźdźca. Ciężko natomiast wytłumaczyć mu, że czasem między przeszkodami trzeba galopować wolniej. Hatter ma po prostu swoje zdanie na ten temat i koniec. Mimo tego pędzenia na przeszkody ogier bardzo rzadko zrzuca drągi i skacze dokładnie i z dużym zapasem. Nigdy też nie odmawia skoku. To prawdziwy skoczek z powołania!
• wystawy: zgrywa szalonego wariata. W stępie capluje, w kłusie mocno ciągnie, stanie w miejscu jest dla niego zdecydowanie za trudne... On po prostu kocha się popisywać i pokazywać wszystkim jaki to z niego jest piękny i niezależny ogier. Przy stanowczym prezenterze jest jednak w stanie się ogarnąć i zachowywać jak normalny koń. Okazuje się nawet że potrafi stać w miejscu dłużej niż trzy sekundy! Najczęściej udaje, że się wszystkiego boi. Odskakuje na boki, wymachuje głową, rży głośno... Da się jednak nad nim zapanować, bo on to wszystko robi na pokaz. Bardzo rozpraszają go inne konie, publiczność, muzyka i ogólnie wszystko. Dosłownie wszystko. Często trudno mu skupić swoją uwagę na prezenterze, a nawet jeśli mu się to uda to po kilku sekundach znów coś rozproszy jego uwagę i trzeba zaczynać wszystko od początku. Publiczność jednak bardzo go lubi. 

Chody: Hatter, jak rasowy koń wyścigowy, ma bardzo niewygodny stęp, podczas którego jeździec ma wrażenie, że podskakuje w górę i w dół, szybki i wygodny kłus, oraz bardzo szybki i bardzo wygodny galop. Nawet jadąc w dłuższych strzemionach jeździec nie ma problemu z wysiedzeniem jego galopu, a im szybciej Hatter biegnie, tym wygodniej się na nim jedzie. W galopie robi bardzo długie kroki, więc wolno się męczy i potrafi osiągać bardzo duże prędkości. 
Zdrowie: ogier jak na razie nigdy nie chorował, ani nie był kontuzjowany. Przebywanie cały dzień na pastwisku sprawia, że koń jest odporny na choroby i kontuzje. Nawet dość trudne [jak na jego wiek] tereny nie kończą się kontuzjami. Hatter charakteryzuje się bardzo mocnym zdrowiem. 
Kondycja: to koń wyścigowy, a w dodatku prawdopodobnie należący do kategorii tych wytrzymałych, więc logiczne że jego kondycja musi być nienaganna. Nawet długie i męczące treningi na torze, czy wypady w teren zazwyczaj nie kończą się u niego nawet z potem na szyi. Nawet po wyczerpującym treningu po minięciu mety będzie radośnie brykał i machał głową, jakby chciał biec ten dystans jeszcze raz. 

Imię: imię zostało mu nadane chyba przypadkowo, a może jego poprzedni właściciel był fanem książki ‚Alicja w krainie czarów’? Wiadomo tylko jedno- Hatter lubi zapach herbaty i czasem staje się na prawdę szalony. Kapeluszy nie nosi, bo ma na prawdę ładne uszy i szkoda je zakrywać. 
Hodowla: Hatter po tym jak skończył karierę wyścigową miał zostać ogierem hodowlanym. Nie było jednak chętnych na stanówkę nim, a ogier się nudził więc został koniem sportowym. Oferty nim są jednak cały czas dostępne i czekamy na pierwszych chętnych. Ogier ma bardzo dobry rodowód i na pewno przekaże dobre geny swoim dzieciom.  
Budowa: Hatter to wysoki koń z długimi nogami. Jest zbudowany proporcjonalnie i zgodnie z modelem konia pełnej krwi angielskiej. Wszystkie te cechy tworzą z niego idealnego konia do wyścigów. Ma mocne i zdrowe nogi, długi grzbiet i szyję, małą głowę i chude ciało.

Rodowód:

*THE MAD HATTER+/ (xx, 2012)	*MARS COLONY+++ (xx, 2010)	WHITE PARADISE (xx, nvrt)	MIASMA (xx, nvrt)
			NUREYEV (xx, nvrt)
		WAR CONFLICT (xx, nvrt)	EDGE (xx, nvrt)
			DANZING (xx, nvrt)
	*SUMMER+/ (xx, 2004)	SOMMER GARDEN (xx, nvrt)	SUMMER GIRL (xx, nvrt)
			FLOWER GARDEN (xx, nvrt)
		GONDOLIER (xx, nvrt)	GARGULA (xx, nvrt)
			NEXT TIME (xx, nvrt)