Trening westernowy Bueno Stara (8) i Via Forta Gustelj (2)

Konie: Bueno Star, Via Forta Gustelj

Jeźdźcy: Esmeralda, Łukasz

Dyscyplina: teren przepędowy (krowy) / cutting

Czas: 3 godziny

Oryginalna data treningu: 23.12.2015

Sąsiad poprosił nas o przygnanie jego stada krów z letniego pastwiska do domu. Już kilka razy pomagaliśmy mu w tym, więc ochoczo zgodziliśmy się. Do tego zadania zostałam oddelegowana ja, Łukasz, Bueno i Forte. Postanowiliśmy wyruszyć wcześnie rano, więc już około godziny 5.00 karmiliśmy konie, a o 6.00 siedzieliśmy już w siodłach. 

Droga na pastwisko była daleka, ale nie przeszkadzało nam to jakoś szczególnie. Galopowaliśmy po łąkach, przeprawialiśmy się przez strumienie, wspinaliśmy się po górach. A wszystko to na grzbietach naszych cudownych rumaków. Forte był dużo bardziej rozluźniony niż na ujeżdżalni. Szedł dzielnie wszędzie gdzie naprowadził go Łukasz, a w galopie okazał się być nie wolniejszy od Buena. A Bueno, stary wyjadacz, jak zwykle trochę kombinował, trochę się złościł, ale ogólnie podobało mu się. 

Po około godzinie jazdy dojechaliśmy w końcu do pastwiska krów. Otworzyłam bramkę z grzbietu Buena, otworzyłam ją na oścież i wjechaliśmy do środka. Krów było dziesięć, tak jak powiedział nam ich właściciel. Ruszyliśmy z dwóch stron, żeby okrążyć stado. Zawsze w takich sytuacjach czułam się jakbym grała w jakimś westernie. 

Krowy posłusznie ruszyły w stronę wyjścia. Trochę się wlokły, ale postanowiliśmy ich nie poganiać. Przeszły przez bramkę i ruszyły w drogę powrotną do domu. Ogólnie szły zbitym stadem, jednak kilka razy zdarzyło się, że któraś została z tyłu i wtedy trzeba było ją pogonić. Na szczęście kiedy tylko podjeżdżało się do niej koniem, krowa ruszała za stadem. 

Raz tylko zdarzyła nam się sytuacja, gdzie krowy postanowiły zboczyć z trasy. Ruszyłam wtedy galopem na Bueno i odcięłam im drogę. Mój rumak reagował błyskawicznie, jakby nic innego w życiu nie robił. W tym samym czasie Łukasz i Forte zamknęli stadu drogę z drugiej strony i tym sposobem udało nam się naprowadzić krowy na właściwą trasę. 

Reszta drogi upłynęła w spokoju do momentu kiedy musieliśmy przez chwilę gnać krowy przez miasto. Zwierzaki rozpraszały się każdym źdźbłem trawy, więc co chwilę trzeba było je poganiać. Dodatkowo co chwilę chciały wchodzić innym ludziom na podwórka. Widocznie nie za bardzo pamiętały gdzie mieszkają. Niezastąpiony wtedy okazywał się Forte, który na kompletnie luźnych wodzach, bez polecenia swojego jeźdźca, odcinał uciekającym krowom drogę. 

W końcu udało nam się zagnać krowy we właściwą bramę. Gospodarz zapewnił nas, że sam już sobie poradzi, oraz podziękował nam za pomoc. Pożegnaliśmy się i wróciliśmy w drogę powrotną do Anarkii. Nie mieliśmy daleko, ale postanowiliśmy pojechać trochę naokoło, żeby pogalopować. 

W końcu wróciliśmy do stajni, zsiedliśmy z naszych rumaków i rozsiodłaliśmy je. Podczas naszej nieobecności Antek wyprowadził resztę koni na wybieg, więc po sprawdzeniu kopyt wypuściliśmy również nasze dwa dzielne rumaki, po czym odnieśliśmy cały sprzęt do siodlarni.